F. Leraren middelbare school

Dit is een foto van alle leraren van mijn middelbare school. Mijn eigen leraren gebroederlijk naast de mij onbekende. Herinneringen komen bovendrijven, leuke en minder leuke.

Onderste rij, 5^e van rechts, mijn lerares Frans. Ik kreeg tot 3 keer toe de beurt om voor de klas te komen en moest ten einde raad, voor straf, heel vroeg in de ochtend, nog voor de lessen begonnen, op school komen. Ik zou het te horen krijgen. Maar wat er op dat moment ook gezegd werd, het ging allemaal langs me heen. Het was namelijk zo dat ik verliefd op haar was en me van alles door haar liet gezeggen, zolang ik maar bij haar in de buurt kon zijn. Zo vroeg in de morgen, met haar alleen in die klas, ik krijg er nog kippenvel van.

Onderaan, 7^e van rechts, mijn Geschiedenisleraar, de enige leraar waar ik tegenop keek. Hij gaf binnen zijn vak Geschiedenis les in ‘de wereld van de geest’, iets met filosofen en filosofieën. Ik ging er helemaal voor. We discussieerden er hartelijk op los. Ik heb hem ooit eens horen zeggen dat ik volgens hem in de voetsporen van Karl Marx zou treden. Ik wist niet precies wat dat inhield, maar het gaf me, ondanks dat onbegrip, toch een fijn gevoel.

Tweede rij, 4^e van links met baard, Biologieleraar, een excentrieke man die, naar verluid, thuis in zijn badkuip schilpadden hield. Hij is later getrouwd met lerares Nederlands, 4^e van links 3^e rij.

1^e rechts, 2^e rij van onderen ook een leraar Biologie, maar dan zo eentje van de citroenzuurcyclus. Ik hield van plantjes en dieren, maar was niet zo gecharmeerd van kennis over koolstof, waterstof en zuurstof en hun chemische verbindingen, maar toen ik het eindexamen voor Biologie afsloot met een ook door mij onvermoed hoog cijfer liep hij me lachend tegemoet met de woorden: ‘Hoe heb je me dat nou geflikt!’, ongeveer dezelfde reactie die ik later van mijn rijleraar mocht ontvangen toen ik voor het rijexamen slaagde. Ongeloof, vermengd met een soort vrolijke gelukzaligheid. En opluchting natuurlijk.

Ik wil ook de leraar Nederlands niet onvermeld laten, met baard in het midden op de achterste rij.
Samen met twee andere leerlingen ploegden we ons een weg door het Zwarte Licht, een boek van
H. Mulisch. Op een keer verzuchtte de leraar dat hij ons nu toch echt moest afremmen. We waren volgens hem op onze literaire speurtocht helemaal van het padje afgeraakt. Resultaat, een 9. Fijne man.