F. Stout eten

Je op gezette tijden overgeven aan stout eten kan heerlijk zijn en is, mits ten volle genoten, een groots en uniek ervaren. Met ‘stout’ moet je niet gelijk denken aan ‘fout’. Genieten is een belangrijke waarde in een mensenleven waar niet lichtzinnig over gedacht mag worden. Het stoute eten waaraan ik me overgeef is in de meeste gevallen overigens wel degelijk ongezond en niet goed voor lijf en leden en zou dan ook zowel stout als fout genoemd mogen worden. Maar het is wel genieten geblazen! Voor eventjes dan. Je overgeven aan het kwaad kan daadwerkelijk tot overgeven leiden.

Ik doe een poging tot definitie. Stout eten is eten waar je intens naar kunt verlangen, maar waarvan je tijdens de eerste hap al denkt, dat had ik beter niet kunnen doen. In mijn geval betreft het voornamelijk vet en gekruid eten. ‘Waarom toch?’ en ‘Oh nee, daar komt het maagzuur al!’ In bed, een steen op je maag. De volgende morgen maar snel proberen om een hompje klei weg te leggen, hopende hiermee het opgeblazen gevoel wat te verlichten.

Stout eten komt voor in verschillende smaken. Boven aan de piramide staat zonder enige twijfel het broodje shoarma. Na een avondje bierslempen, nog even snel naar de shoarmatent. Rond middernacht met een dronken kop, gezeten op een barkruk gulzig afgezaagde stukken vlees met overvloedige hoeveelheden knoflooksaus naar binnenwerken. Zalig!

In de categorie stout eten vind je ook het patatje oorlog met uitjes, de frikandel speciaal, ook met uitjes, de gehaktstaaf, maar dan zonder uitjes, maar wel met een ferme lik mayo erbij en verder alles van de barbecue, vaak nog rauw of zwartgeblakerd. Voedselvergiftiging, veroorzaakt door bacteriën of schimmels, is nooit ver weg. Die teilen drank doen natuurlijk ook geen goed. Maar ja, dat lange wachten hè, dat is de boosdoener.

Vandaag had ik last van maag en darmen. De reden? Ik had zin in een tosti en vond in de koelkast nog een stuk kaas, weken oud, maar het zag er, vond ik, nog best betrouwbaar uit. Tijdens het kantjes-er-van-af-snijden wist ik het eigenlijk al. Tijdens de eerste happen, hommeles in Paradise, gerommel en gestommel in de maag- en darmstreek! Ik had het nog zo duidelijk afgesproken: ‘Bij twijfel echt niet doen!’
Heldere gedachten zijn blijkbaar onvoldoende om stout gedrag de kop in te drukken.

Er bestaat ook een categorie eten dat niet getypeerd wordt door gulzigheid alleen, maar is over het algemeen net zo ziekmakend. Je hebt er geen trek in, maar je wilt niet flauw zijn, niet halsstarrig vasthouden aan oude gewoontes. Niemand wil bekend staan als iemand met een gebruiksaanwijzing. Neem nou de zalmmoot, voor mij veel te vet. Ik voel me na het eten van deze door menigeen zo bejubelde vissoort altijd enorm misselijk worden.

In de categorie ‘drank’ is koffie een twijfelgeval. Niet in alle gevallen voel ik me na het drinken ziek worden van deze cafeïne houdende drank, maar toch. Ik heb laatst de cafeïnevrije variant eens uitgeprobeerd maar die is werkelijk niet om te zuipen. Alcohol is natuurlijk ook een beruchte boosdoener. C₂H₅OH en ik hebben jaren geleden al besloten dat het maar beter is om uit elkaar te gaan.
Waarom is het toch zo moeilijk om te stoppen met eten en drinken van dingen die evident slecht voor je zijn? Gewoonte? Verslaving? Obsessive Compulsive Behaviour Disorder?  Op een niet functionele manier proberen op te lossen van een emotioneel gemis? De kracht die uitgaat van directe gratificatie kan heel sterk zijn, zeker wanneer het ook nog eens ondersteund wordt door prethormonen zoals dopamine, de neurotransmitter voor het ervaren van geluk, genot, blijdschap en welzijn. Het slechte gevoel op langere termijn wordt alsmaar groter, maar dat mag de korte termijn pret niet drukken.

Ik heb mijn eigen doen en laten eens onder een vergrootglas gelegd, op zoek naar dwangmatigheid. Van tevoren nog gedacht dat het wel mee zou vallen, maar de uitkomst van het kritische onderzoek was duidelijk, de conclusie onverbiddelijk. Gemiddeld 8 uur per dag naar schermpjes turen, voornamelijk naar YouTube?! En wat te denken van de T.V.?! En slaappillen?! En 4 jaar als een dooie op de bank hangen, niet bewegen, daardoor de conditie van een mollige drol in de baggertijd?! Dwangmatig geen eters willen uitnodigen, bang om hiervoor geen energie te hebben?!

Ik heb een beslissing genomen. Vanaf vandaag ga ik de dingen maar eens anders aanpakken. Fitnessen, goed voor de bloedsomloop en misschien val je er wel van af. Ze zeggen dat trainen in groepsverband verbazend leuk kan zijn. Ik vaardig een verbod uit op het slikken van slaappillen. De uitnodigingen voor etentjes bij mij thuis zijn de deur al uit.

Allemaal goede stappen voorwaarts. En met dat stomme gekoekeloer naar al die schermpjes moet het ook maar eens afgelopen zijn.