F. Boodschappen doen

Ik doe al jaren mijn dagelijkse boodschappen bij de Albert Heijn. Fijne sfeer, goede producten en lekker dichtbij huis. Vooral dat laatste. Door de hoge inflatie aangespoord overweeg ik wel eens om mijn geluk elders te beproeven, maar dan dwingt het gewoonterecht me te doen wat ik gewend ben om te doen.

Eenmaal in de winkel aangekomen heb ik maar weinig tijd nodig. De meeste producten ken ik van haver tot gort en ik weet ze blindelings te vinden. Een moeizaam vergelijkend warenonderzoek is dan ook overbodig. Boem, boem, boem en hupsakee, retteketet, op naar de kassa, dat is mijn stramien. Maar het kan ook anders.

Vandaag stond ik achter een ietwat ouder heerschap. Een man met een mening. Netjes gekleed, niet de eerste de beste, dat zag je meteen. Gepensioneerd, een man met gezag. Bij de melkproducten, papiertje in zijn hand.
‘Fijn dat zijn vrouw nog leeft’, dacht ik vertederd. Ik had niet de indruk dat de man bang was om bij thuiskomst in het mes van haar snerpende afwijzing te lopen. Hij was echt wel mans genoeg om met de juiste spullen huiswaarts te keren. Hij had ze nog prima op een rijtje. Wanneer het exacte product niet voorradig was, dan wist hij met gemak een goed alternatief uit te kiezen. Ik stond met mijn trouwe driewieler geduldig achter hem te wachten tot hij eindelijk klaar was en zijn weg weer zou vervolgen. Echter, dat duurde en duurde maar. Het ene na het andere pak werd beknepen en beoordeeld. Alsof hij voor het eerst aan het winkelen was geslagen, maar gezien zijn leeftijd was dit onaannemelijk. Ik ben bekend met de fruitknijper, maar knijpers die het gemunt hebben op melkproducten, nee die kende ik nog niet. Alsof hij besloten had om vanaf vandaag de dingen eens geheel anders te gaan doen. Een beetje avontuur in zijn leven, wat peper in die reet. Heb ik weer.

Maar van enig avontuur was geen sprake. Traagheid en avontuur verhouden zich nou eenmaal slecht tot elkaar. Misschien wilde hij voor één keer van de gebaande paden afwijken, voor één keer zijn vrouw verrassen, die thuis verkouden op de bank zat. Maar dan moest hij wel met de goede spullen aan komen zetten. Je wilt niet bij thuiskomst te horen krijgen dat je die rommel net zo goed weer terug kunt brengen. Nooit voorbijgaan aan fouten die voorkomen kunnen worden. ‘Hoe lang ken je me nu al! Linksdraaiend?! Je weet heel goed dat mijn darmen daar niet tegen kunnen! Op het papiertje staat het heel duidelijk, rechtsdraaiend, kijk maar!’

Mijn fantasie sloeg weer eens op hol. Waarschijnlijk was het iemand die moeilijk keuzes kon maken. Of misschien was hij de laatste tijd wat in de war. Ondertussen stond ik daar maar. Na alles weer teruggezet te hebben, opende hij opeens vastberaden een koelkastdeur, greep iets. Iets heel anders dan de eerder beknepen melkproducten en draaide zich om waarbij hij me aan met een blik aankeek van: ‘Ja, wat moet je nou?!’ en sukkelde naar de kassa.

Normaal gesproken besteed ik niet veel tijd aan het keuzeritueel, maar na vandaag vond ik dat ook voor mij de tijd gekomen was om mijn aankopen aan een uitgebreid warenonderzoek te onderwerpen. De ogen gefocust op de schappen, geen benul meer van de wereld om me heen. Het viel me op dat een product als ham in talloze variaties voorhanden is. Online, op de AH-website gezocht op de zoekterm ‘ham’:

Resultaat: 84 resultaten! Ja, daar was ik ook even stil van. Ben ik al die jaren aan al dat lekkers voorbijgegaan! Wat heb ik toch eigenlijk voor een leven! Altijd maar die vertrouwde slagersachterham, zo nu en dan een York ham, dat enkel door de mooie klank, York, exclusiviteit en importantie lijkt uit te stralen.

Net als de oude man, wil ik ook een man van gezag zijn, helder van geest, niet iemand die zich laat afschepen met half rottende bonus aanbiedingen of ordinair voedsel dat bij iedereen op tafel staat.

‘Heeft u soms een bonuskaart?’ de kassière keek me vriendelijk aan. ‘Nee’, antwoorde ik afgemeten. ‘Zal ik hem dan voor u mogen intoetsen?’ ‘Nee’, hield ik stuurs vol. Ze keek me vragend aan, niet vijandig, maar met een liefdevolle blik vol onbegrip. Ze leek te willen zeggen: ‘Iedereen heeft recht op een voordeeltje, u ook.’ Ik wilde uitschreeuwen dat ik me niet door commerciële trucs wil laten ringeloren. Zo ben ik nou eenmaal!  Deal with it! Allemaal manipulatie van het grootkapitaal! Vriendschap suggereren, maar ondertussen op geraffineerde wijze geheel ongevraagd je loyaliteit opeisen. Dan hebben ze aan mij toch echt een kwaaie!

Terwijl ik naar buiten reed keek ik snel even in de spiegel. Je wordt echt oud, Fredje.