L. Dag van het vergeten kinderlied

Twaalf februari is de dag van het vergeten kinderlied. Elke dag heeft inmiddels wel zijn bijzonderheid. Zo is 22 juli de Pi-dag omdat de breuk 22/7 het beste het getal Pi benadert (3,14 en dan nog een oneindige reeks).

Twaalf februari is nog niet zo heel lang de dag van het vergeten kinderlied. Ik heb het namelijk een paar uur geleden officieel zo benoemd. Ik liep door het bos met mijn honden te wandelen en opeens schoot het kinderliedje ‘Ik zag twee beren…’ door mijn hoofd. Het is toch wonderlijk hoe hersenen werken. Dit zong ik als kind diep in de vorige eeuw. Daarna heb ik er nooit meer aan gedacht en nu opeens loop ik het in een bos te neuriën.

Het liedje ging zo (voor de melodie verwijs ik u naar YouTube):
Ik zag twee beren broodjes smeren, oh, het was een wonder
Het was een wonder boven wonder dat die beren smeren konden
Hi hi hi, ha ha ha, ik stond er bij en ik keek er naar.
Er was ook een variant met slangen die de was ophangen (katten/stoelen matten, apen/wortels schrapen). Voor de diepere betekenis verwijs ik naar Wikipedia. De dag van het vergeten kinderlied is namelijk niet om meer over deze liedjes te weten te komen, maar om ze nog eens te zingen!

Berend Botje ging uit varen, met zijn scheepje naar Zuidlaren
De weg was recht, de weg was krom, nooit kwam Berend Botje weerom
Eén, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, waar is Berend Botje gebleven
Hij is niet hier, hij is niet daar. Hij is naar Amerika.
En deze tekst dan twee keer.  De tekst doet er verder overigens niet zoveel toe bij vergeten kinderliedjes.

Sommige vergeten kinderliedjes waren hun tijd ver vooruit. Er is zelfs een vergeten rap-kinderliedje:
Op de Bibelebontse berg wonen Bibelebontse mensen
En die Bibelebontse mensen hebben Bibelebontse kinderen
En die Bibelebontse kinderen eten Bibelebontse pap
Met een Bibelebontse lepel uit een Bibelebontse nap
Je hoort ‘Boef’ gewoon rappen wat wij vroeger als boefjes zongen!

Andere vergeten kinderliedjes zouden echter vandaag-de-dag echt helemaal niet meer kunnen.
Zo werd in mijn jeugd tijdens schoolreisjes in de bus door de meisjes altijd het volgende rolbevestigende liedje ingezet:
Hup, de jongens zijn niks. Hup, de jongens zijn niks.
Ze weten niet eens wat afwassen is.
Ze hebben een bordje. Dat valt op hun schortje.
Het valt op de grond, en ze krijgen op hun kont.
Meisjes van nu zouden van hun moeders slaag met een rietje krijgen als ze dit nog zouden durven zingen. En wij jongens reageerden dan overigens met de volgende tekst:
Hup, de meiden zijn niks. Hup, de meiden zijn niks.
Ze weten niet eens wat voetballen is.
Ze hebben een keeper, die doet geen sodemieter.
de bal gaat er door, en de keeper ligt er voor.
Volkomen achterhaald en niet meer van toepassing, gezien de huidige prestaties van het nationale mannenvoetbal en het nationale vrouwenvoetbal.

Uw opdracht, in het kader van de dag van het vergeten kinderlied, is om vandaag een vergeten kinderliedje uit uw jeugd luid te zingen. Liefst in het bijzijn van anderen. Veel plezier.