L. Een jaar oorlog in Oekraïne

-
                                                        Een jaar oorlog in Oekraïne

                                                        Een zwarte bladzijde in de geschiedenis.

                                                        Daarom voor alle Russen, en voor iedereen:




Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

L. Selena

-
Op de parkeerplaats laat ik wat verstrooid mijn honden uit de auto. Ik ben met mijn gedachten nog bij Selena, die prachtige Godin uit het boek van Fred. Zojuist heeft ze een triootje gehad met twee vrouwen en dat zit nog in mijn hoofd. Ik lijn de honden vast en loop naar het landgoed van de Ennemaborg. Maar mijn gedachten zijn niet in het prachtige oost-Groningen. Ze zijn bij Selena. In de verte zie ik een vage vrouwelijke gedaante in mijn richting lopen. Ik fantaseer dat het Selena is. Ik loop haar tegemoet. ‘Dit mag niet’, zegt mijn linkerhersenhelft, ‘Selena is het idee van Fred en niet die van jou’. ‘Onzin’, antwoordt mijn rechterhersenhelft, ‘Fred heeft haar bedacht, maar haar vervolgens gepubliceerd. Daarmee heeft hij haar publiek gemaakt en nu mag onze fantasie al onze lusten op haar botvieren’. De vrouwelijke gedaante komt dichterbij. Haar zwarte haar golft zachtjes in de wind. Mijn rechterhersenhelft heeft gelijk en ik besluit om mijn fantasie de vrije teugel te geven....
Meer lezen

F. Op weg naar de berg Olympus

-
Afbeelding
Sommige dingen weet je gewoon. Ik had me gewassen, geschoren en mijn tanden gepoetst. De aandrang om op reis te gaan kwam van diep van binnenuit. Er was geen sprake van concrete woorden, noch een duidelijke stem. Het was een besef, waarin geen andere keuze overbleef. Ik was vroeg opgestaan, dus tijd genoeg om op het station wat eten en drinken in te slaan. In de haast was ik thuis vergeten om de krant mee te nemen. Met een creditcard op zak stapte ik monter de bus in. Snel hoeft het wat mij betreft niet te gaan als het me maar richting het Centraal Station van Utrecht brengt. Er was op dat moment nog geen sprake van onenigheid tussen mij en het Olympisch gezag.  In de verte zag ik een opvliegende witte zwaan. Mijn innerlijk weten had het bij het juiste eind gehad. De natuur, de zon, de blauwe lucht en de witte wolken voelden aan als een bemoedigend klopje op de schouder. Het is nergens voor nodig om je waar dan ook zorgen over te maken. Ik kon me verlaten op m...
Meer lezen