L. Half om half

Vanavond begon er een nieuwe reeks van het programma Bed & Breakfast op de televisie. Wij bekijken dat programma met een dubbele blik, want we hebben zelf ook een B&B, of op zijn Gronings: een ‘stee en stoetje’. We geven dan ook ons ongezouten en professionele commentaar. Ik zal u dat verder besparen, want daar gaat het nu niet om.

Waar het wel om ging is de B&B van Maarten en Marion uit het Brabantse Laarbeek. Die hebben namelijk een bijzondere B&B waarbij je boven varkens slaapt. En dan niet boven een stal waar opeengepakte varkens elkaars staart en oren staan af te bijten, maar een fijne stal waar de biggetjes kunnen rondrennen. Porcuscampus heet het. Zoek het maar eens op.

Ik heb een zwak voor varkens. Waarschijnlijk was ik in het vorig leven een varken en ook in dit leven begin ik met het stijgen der jaren steeds meer op een varken te lijken.
Varkens zijn namelijk ook hele intelligente dieren. En mannen, een varken heeft een orgasme van vijf tot tien minuten (!) en in die periode loost hij een halve liter sperma (!!) in plaats van die paar schamele milliliters die u produceert (!!!).

Ik zit al tegen mijn tranen te vechten bij de film ‘Babe’ en ik voel dan ook een diepe schaamte als ik op de snelweg zo’n vrachtwagen passeer, volgepropt met varkens, die je dan tussen die planken door met hun prachtige zwarte ogen vragend en licht verwijtend aankijken.
Ze zijn onderweg naar een onterend slachthuis waar ze door kokend water worden gejaagd om dan levend te worden opgehangen en levend te worden opengesneden.
Ik neem me dan steeds weer voor om vegetariër te worden, maar ik ben daar te slap voor. Ik lust zo graag vlees. Vooral varkensvlees. Ik hou van varkensvlees. Lekker uitgebakken speklapje, heerlijk.

Ooit was er op de televisie een documentaire over twee homomannen die twee varkentjes hadden geadopteerd als huisdier. Ze mochten in de tuin spelen, ze hadden een fijne mand om in te slapen, ze werden geknuffeld en gekoesterd.
En toen, na die twee jaar, werden die twee schattige varkentjes opeens geslacht. Die relnichten nodigden al hun vrienden uit en die twee lieve varkentjes werden als feestmaal opgegeten.
De eerste reactie was verbijstering. Hoe is het in godsnaam mogelijk dat je een huisdier, toch eigenlijk een familielid, gaat opeten en daarvan ook nog kunt genieten.
Het homostel had daar een goed antwoord op: ‘Ze hebben bij ons twee jaar lang een fantastisch leven gehad. Het varken dat normaal op uw bord ligt is ongeveer een half jaar oud en heeft een miserabel leven gehad in een megastal.’
Tja, daar hadden ze dan ook wel weer gelijk in.

Maar toch, ik zou het toch niet kunnen om mijn huisdier op te eten. En vegetariër worden, dat lukt ook niet. Het is een onoplosbaar probleem dat ik de rest van mijn leven met me mee zal moeten torsen.
Het beste is om google in te stellen om de snelwegen te mijden, dan kom je ze tenminste niet tegen.

Straks een lekker balletje gehakt maken. Pondje half om half. Dat is dan in ieder geval niet helemaal varken en ook weer niet zo droog als alleen rundergehakt. Ik doe daar dan gehaktkruiden door, een ei, knoflook, ui, lepel sambal badjak, scheut ketjap, oregano en nog wat paneermeel voor de dikte.
Door elkaar kneden. Ballen rollen en dan nog even door de bloem. Twintig minuten braden. Om de vier minuten omdraaien met twee lepels.  Eet smakelijk.