F. Het moet er een keer van komen

Ik twijfel eraan om je dit te vertellen. Eenmaal A uitgesproken is het moeilijk om bij B te stoppen. Even door de zure appel heen bijten nou, de pleister er in 1 keer aftrekken.

Kom op, je kan het! Normaal gesproken heb ik er toch geen moeite mee om iets op te biechten of de wereld te belagen met praalwagens vol met wijsneuzerige inzichten of melodramatische zielenroerselen, dus wat is het probleem?

Misschien eerst maar even een kopje thee.

Zo, heerlijk. Een kopje warme thee met een chocoladekoekje erbij. Knus en huiselijk. Thee en waanzin staan op gespannen voet met elkaar, dus eigenlijk is er niks aan de hand. Alles pais en vree.

Misschien voor de gelegenheid ook maar eens wat kaarsen aansteken.

Zo, de kaarsen branden. Gelijk sfeer. Gezellig.

Eerst nog een slokje thee. Oei, blazen geblazen! Wat is het toch een smerig goedje! Zonder koekje erbij is het sowieso niet te doen. En dan heb ik het alleen nog maar over de heel normale groene pickwick variant. Kruidenthee of andere exotische mixen krijg ik echt niet door mijn keel.

Even een rustmomentje pakken.

Of nee, ik weet wat beters! Keiharde rockmuziek! Ik ben echt verslaafd aan harde muziek, uiteenlopend van Deep Purple, Uriah Heep, AC/DC, Red Hot Chili Peppers, Whitesnake en Motörhead. Ik ga ook lekker op monotoon gitaren gehengst van bands als the Ramones en Status Quo. Je moet in de stemming zijn voor het neurotische gepriegel van Dream Theatre, maar dat blijft toch rete knap. Nee, wacht eens, volgens mij is het nu tijd voor Black Sabbath. Het is niet voor niets zondag, bewolkt en donker. Diepe buiging voor the Prince of Darkness! War Pigs, geweldig nummer. Het begint met een sirene, daarna langzame duistere riffs met op de achtergrond een losjes tikkende drummer. Daarna komt het stevige werk. De fijnzinnige tikjes op de bekkens gaan over in fors gebeuk op de drums. Een paradijs voor het oor.

Maar, waar had ik ook alweer over? Ik raak tegenwoordig zo snel afgeleid.

Het zal wel niet zo belangrijk zijn. Oh, wacht eens even, daar schiet het me weer te binnen.

Ik merk dat ik het moeilijk vind om het op te biechten.

Nog maar een keer de keuken in, de vaat inruimen. Morgen komt de schoonmaakster, dus dan moet alles spic and span zijn. Goed beschouwd belachelijk die schoonmaaksterstress, maar het is niet anders. Voordat ze aanbelt moet de vuilniszak gedumpt zijn, de afwas gedaan en de vuile was verzameld.

Ik moet me niet te veel inspannen anders ben ik niets waard, te moe om gezellig met haar een praatje te maken.

Maar dit is niet wat ik op m’n lever heb. Geen uitvluchten meer, hup voor de draad ermee!   

Goh, leuk gezicht toch eigenlijk, die kaarsen. Waarom doe ik dat toch niet wat vaker, zo duur zijn die kaarsen toch niet?

Oké, gooi het er nu maar uit!

Ik kan het niet langer voor me houden!

Ik beloof hierbij, cross my hart and hope to die, dat ik vanaf vandaag serieus ga minderen met het drinken van koffie.

Hèhè, dat is eruit.

Een hele bevalling.

Nu nog volhouden.