L. Het ultieme gedicht

Het lijkt me leuk om de Week van de Poëzie af te sluiten met het ultieme gedicht.

Zeker, er zijn veel hele goede dichters, en Fred trommelt in dat orkest best wel aardig mee, maar het gaat nu om het ultieme gedicht. Het gedicht dat alles omvat en alles zegt, waardoor geen andere gedichten meer nodig zijn. Ik schrijf haar vandaag, want uiteraard is het ultieme gedicht vrouwelijk.

Het allerbelangrijkste is het onderwerp en daarover kan geen discussie zijn: Dat is ‘liefde’.
Liefde is de energie van het universum, de energie waar alles om draait.
Ieder mens wordt blanco en met liefde geboren. Sommigen hebben de pech dat dat ze in omstandigheden opgroeien waardoor liefde voor hen een lastig begrip is. Anderen missen een stofje in de hersens waardoor de liefde niet helemaal lekker functioneert.
Er zijn dus mensen die worstelen met liefde. We moeten liefdevol zijn naar deze pechvogels.
Als je de verkrachter van je dochter en de moordenaar van je vader in liefde kunt vergeven, dan ben je verlicht. Dan zeg je tegen het executiepeleton dat aanlegt: ‘Ik houd van jullie’. Zelf zou ik de woorden wat lastig mijn strot uitkrijgen, maar ik moet dan ook nog een paar keer incarneren voor ik zover ben.

Het onderwerp is dus liefde. En dan de ultieme vorm. Welk metrum en welke klank hoort bij het ultieme gedicht. En welke stijl? Een sonnet of een haiku? Rijmt het ultieme gedicht?
Niets van dit al. Liefde laat zich niet in een stramien plaatsen. Het heeft ook zoveel verschillende uitingen. De vorm is niet belangrijk, als het maar liefde uitdraagt.

En hoe lang is het ultieme gedicht? Elk woord moet raak zijn. De kunst zit juist in het weglaten. Een beeld wordt niet gevormd door het steen dat overblijft, maar juist door het steen dat is afgehakt.
Laat je een stukje zitten, dan is het opeens een beeld met een rare bochel. En hak je weer teveel af, dan krijg je opmerkingen als ‘het mist een arm’ of ‘er zit geen kop op’.
Het ultieme gedicht mag geen woord te weinig of te veel hebben.

Bovenstaande gewikt en gewogen, alles nog eens omgedraaid en de achterkant bekeken, kan ik u met trots het ultieme gedicht presenteren. Het heet: Liefde!

 

 

 

LIEFDE!

 

 

 

 

 

Het ultieme gedicht is ook nog eens het kortste gedicht!
En aan alle criticasters die het er niet mee eens zijn: Ook jullie heb ik lief!