Onzinnig handelen staat in geen enkel handboek van een zichzelf
respecterende traditie en er is dan ook geen enkele vaandeldrager op aarde te
vinden die ondersteunende leuzen op speciale feestdagen ten gehore brengt ter
meerdere eer en glorie van koning ‘Onzin’. Toch wordt met onzinnig handelen
iets belangwekkends aangereikt. Besef eens dat er nog nooit iemand overspannen
van geworden is, dingen doen, waarbij nut en noodzaak niet direct voorhanden zijn.
Als kind noemde je zoiets gewoon ‘spelen’. Komt Freddy buiten spelen? als
verkorte weergave voor. ‘Komt Freddy buiten spelen om zomaar wat onzinnig lol te trappen?’
Mijn eerste kennismaking met onzinnig
handelen stamt uit de tijd waarin vissen nog mijn hobby was. Ik had schrik van
spartelende, naar adem snakkende zilverlingen, maar vond rust bij het zomaar
verloren langs de waterkant staan. Ik bedacht een list. Zonder hengel uren in
de vrije natuur staan is natuurlijk verdacht, dus werd er een compromis
gevonden, vissen zonder haakje. En meteen met verve de rol ingevuld. Strak naar
de dobber starend, in de wetenschap dat deze baken van idiotie nooit ten onder
zal gaan. Dat kun je natuurlijk maar eventjes volhouden. Het absurde zal snel
zijn meerdere moeten erkennen. Het redelijke blijft eeuwig als winnaar uit de
bus komen.
Wat te denken van wekelijks alle horoscopen
doornemen, maar dan je eigen sterrenbeeld overslaan?
In de agenda maanden vooruitplannen, inclusief de dingen die je niet van plan
bent te gaan doen, geen haar op je hoofd die het zelfs maar overweegt? Je
verwonderen over een constructie als ‘je zult', dat als grammaticaal correct beschouwd
wordt, maar 'je zalt' dan weer niet, ' je kunt', ook helemaal prima, maar ‘je
kant' moet toch echt afgekeurd worden.
Een speelse gedachte die geen vlieg kwaad
doet, die gewoon even binnen komt zeilen en wat ongericht in je universum
blijft ronddobberen.
Zonder blikken of blozen, ongegeneerd, 2
beurtbalkjes achter elkaar op de boodschappenband leggen, je verwonderen over
de beperkte vaardigheid van sommige LINGO-spelers of waarom er bij afleveringen
van de A-team nooit doden vielen.
Onzinnig tijdverdrijf, ik geef het toe, maar
desondanks heilzaam, goed voor de zenuwen.
Jezelf op een terras thee horen bestellen, terwijl je al jaren een onverholen
hekel hebt aan laffe drankjes en in het bijzonder aan weeïg gebroddelde zooi
gebaseerd op exotische bladerextracten. En het dan vanwege de onzinnigheid
onaangeroerd laten staan.
Mooi om te zien hoe kinderen onzinnig kunnen
handelen. Achterop, bij vader op de fiets, maar dan omgedraaid, net als tijdens
schoolreisjes, achter in de bus, omdat je daar, naar achteren gericht, naar hartenlust
gekke bekken kunt trekken. De run op een stressvrij bestaan kan ook doorslaan.
Iedereen bereikt in zijn leven het punt waarop doelloos turen niet meer voldoet
en je nu wel eens wilt weten hoeveel blaadjes er nou eigenlijk in de heg
groeien. Een belangrijke missie, een levenswerk, de ultieme vraag, die niet
onbeantwoord mag blijven. In de ban van de heg. En meteen voel je de druk
toenemen, de nare spanning en de onrust. Je verlaat het domein van de heilzame
doelloosheid en treedt de zone binnen waar prestatie, verstand en redelijkheid
de boventoon voeren. Boeventoon tikte ik speels.
Onzinnig, dus heilzaam.
Reacties
Een reactie posten