L. Helemaal niets, helemaal niemand

Sorry Fred, maar het moet weer even. Dit is helaas ook 2023.

Honderden miljarden euro’s heeft Nederland aan Groningen verdiend dankzij het aardgas. Geld was altijd belangrijker dan het welzijn van de Groningers. Een paar maanden geleden is daar een helder en vernietigend rapport over uitgebracht. Ik wist toen al dat dit echt niet zou betekenen dat Rutte zou aftreden. Daar hoef je geen profeet voor te zijn, dat doe hij namelijk nooit bij de puinhopen die hij achterlaat.

Nederland heeft een ‘ereschuld’ aan Groningen, daar is iedereen het wel over eens.
De Groningers becijferden dat zelf op dertig miljard euro. Het kabinet was bereid tot 22 miljard.
Zo, de eerste acht miljard was weer teruggepakt.
Van die 22 miljard die er overblijft, is een kleine 15 miljard bestemd voor het repareren van de schade en het laten uitvoeren van de broodnodige versterkingen. Want het blijft nog wel even beven in het noorden. Maar dat mag je dan geen ereschuld noemen, dat is gewoon de schade betalen die je veroorzaakt hebt. Een ereschuld staat daar los van.
Wat er dan vervolgens  overblijft aan ‘echte’ ereschuld is 7,5 miljard. Op zich krijg geen kattenpis, maar het is nog maar een kwart van wat de Groningers graag hadden gewild.
En die 7,5 miljard, die krijgen ze ook niet. Het wordt namelijk uitgesmeerd over dertig jaar.
Groningen krijgt 30 jaar lang 250 miljoen per jaar en dat is uiteindelijk dan toch ook 7,5 miljard.
Maar Groningen hoeft daar ook niet op te rekenen. De regering en Europa geven jaarlijks namelijk al honderden miljoenen aan de ‘achterstandsgebieden’, waaronder Groningen, om de woon- en leefomstandigheden te verbeteren. En laten we eerlijk zijn, nu Groningen elk jaar 250 miljoen krijgt, hebben ze in die pot niets meer te zoeken. Van de 30 miljard ereschuld krijgt Groningen dus uiteindelijk helemaal niets.

Rutte is dus de man die als minister-president ruim een decennium verantwoordelijk was voor deze ellende. Zoals hij ook verantwoordelijk was voor de ellende van de toeslagenaffaire, het gedoe met asielzoekers, het drama van de belastingdienst en ga zo maar door.
Rutte is niet weg te krijgen. Na het ‘snoeiharde rapport’ over Groningen was er een motie van wantrouwen, dat dan weer wel.

De coalitie heeft 77 zetels in de kamer. Als er drie van deze 77 kamerleden de motie zouden ondersteunen, dan waren we van Rutte verlost. Je zou toch verwachten dat er wel iemand binnen D66, het CDA en de CU is die de rug recht weet te houden. Maar nee, hoor. De complete coalitie stond als één man achter Rutte. En daarmee zijn ook zij verantwoordelijk voor het aanblijven van deze ‘langst zittende premier’. Hulde. Je redt er je politieke carrière mee, want als je principes hebt, dan moet je gaan uitkijken naar een functie elders.  Van de coalitie krijgt Groningen de steun van helemaal niemand.

Rutte zelf is blij dat hij aan kan blijven, want het zit hem hoog en hij wil het karwei graag goed afmaken.
Dat kennen we inmiddels wel.
Het is alsof de moordenaar van moeder de nazorg mag gaan verlenen aan de achterblijvende kinderen.

Het moest er even uit, Fred. De rest van het jaar niets meer over politiek.