F. Jezus ontmoeten

Het is niet bij wet verboden om gekke dingen te zeggen. Ook is het niet gek om in alle vrijheid naar gekke dingen te luisteren. Het is zelfs niet strafbaar om gedwongen naar gekke dingen te moeten luisteren. Intuïtief voel je aan dat dat laatste problematisch kan zijn en voor betrokkenen verregaande implicaties kan hebben.

In een samenleving als de onze is het vrij normaal om via ouders, vriendjes en deugdelijk onderwijs overspoeld te worden door verhalen die tezamen de cultuur vormen. In het godsdienstonderwijs worden religieuze inzichten en morele overwegingen je met de paplepel ingegoten. Het zijn tot de verbeelding sprekende verhalen, het Protestantisme, het Hindoeisme, de Islam en wat er verder nog voor prachtsmaken voorhanden zijn. Het achterliggende idee is dat de verhalen je inspireren om het goede te doen en je af te keren van wat opborrelende driften je proberen wijs te maken. Zo houden we de boel op orde en worden uitwassen aan de kaak gesteld. Maar nu komt het, een enkele keer wordt uit naam van het goede uitwassen juist aangemoedigd of afgedwongen. Ja, en dan bevinden we ons op een dubieus en hellend vlak. Uit naam van de Heer je samen met geloofsgenoten gezamenlijk in het verderf storten. Kruistochten zijn hier een goed voorbeeld van of meer recentelijk, aanslagen en bloedvergieten door kloppende IS-geloofsharten. Uit naam van weer een volgende versie van de boven ons gestelde. Het is eervol en geoorloofd geweld.

Mij bereikte het droevige bericht van massale religieuze zelfmoorden in Kenia. De leider had verordeneerd dat de geloofsgenoten zich moesten verhongeren om op die manier Jezus te ontmoeten. Vrouwen, mannen en kinderen, meer dan 400 in getal. Onderzoek zal uitwijzen dat niet alles vrijwillig is gegaan. Er zijn aanwijzingen dat er geweld is toegepast en dat er mensen zijn gewurgd. Er was een groep die erop toezag, ontsnappen was onmogelijk. Toch hebben een aantal mensen het overleefd. De leider zat al een tijdje achter de tralies, dus die kan het mooi navertellen.

Wat is dat toch? Indoctrinatie en dan gezamenlijk de ultieme stap zetten richting een gedroomde belofte.
Ik weet zeker dat een liefdevolle Jezus dergelijke praktijken zou afkeuren. Dat kan en mag ik zeggen. Ik ken hem. Mijn initiatie tot het protestantisme maakt me tot een ingewijde. Ik weet als geen ander wat er in Jezus omgaat. Ik ken hem als iemand die geen blad voor de mond neemt. Hij was een van ons, maar tegelijkertijd de Zoon van God. Onbevlekt ontvangen. Ja, kijkbuiskindertjes, ongelofelijk maar waar.
Net toen Maria even niet oplette had de Heilige Geest zijn Heilige Daad met haar verricht. Ze was wakker geworden en vermoedde dat het om een droom ging. Zweetdruppeltjes parelden op haar bovenlip.
Nee, zoals in die droom, zo kan het niet gegaan zijn, dat wist ze ook wel. Stel je voor! Jozef lag op zijn buik naast haar rustig te slapen. Hij had er niets van meegekregen, de lieverd. Morgen zou ze het hem in geuren en kleuren gaan vertellen.

Wanneer er sociale druk op ons wordt uitgeoefend, dan staan we als individu machteloos. Het is als een aanzwellende golf. Je ziet het al van verre op je afkomen. Eerst nog een ukkiepukkie, maar al snel richt het zich tot volle wasdom op om je te overspoelen als een niet te stoppen wrekende god.

Ik droomde ooit eens dat ik in bed lag en spelenderwijs een kussen op mijn gezicht gedrukt voelde. Ik weet nog dat ik me eerst probeerde te bevrijden maar toen dat niet lukte er grote paniek uitbrak. Ik voelde iemand kracht zetten, zoveel, dat het onmogelijk was om door te blijven ademen.

Het was Gode zij dank maar een droom, maar de ervaring was toch levensecht. 

Gewurgd. Het stond er echt. Misschien was het iemand geweest die oprecht geloofde en zich echt wel had willen overgeven en meedeed aan het verordeneerde verhongerenritueel, maar op het laatste moment tot inkeer kwam en in paniek raakte. Om hem of haar tot de orde te roepen moest er door de ordetroepen stevig ingegrepen worden. Misschien betrof het kinderen, die er niets van begrepen en moesten huilen. Voor mij is het duidelijk dat er toen dingen zijn gebeurd die niet pluis waren. En wat nou wanneer ze daadwerkelijk oog in oog met Jezus kwamen te staan? Wat zouden ze dan gezegd hebben?

‘Hallo Jezus, ik heb u zo lief dat ik, net zoals u, mijn leven heb gegeven.’ Jezus zou hen ongetwijfeld liefdevol hebben aangekeken, zijn arm om de meer dan 400 schattenboutenschouders geslagen hebben en zou messiaans gezegd hebben: ‘Wees welkom in mijn Koninkrijk.’
Ik weet zeker dat hij dat gezegd zou hebben. Ik ken hem. Wat moet zo’n man anders?
Zoveel toewijding en dan moeten opbiechten dat het allemaal maar een sprookje is?