Babbel en Snabbel

Soms zit het mee en soms zit het tegen. Van de week zat het tegen. Wat was er aan de hand? Ik had al een week last van pijn in de onderrug. Bij iedere beweging, een vervelende, zeurende pijn in de lagere regionen van de rug. Na een week besloot ik om de fysiotherapeut in te schakelen. Ik kon gelijk terecht en met een blij gemoed stoomde ik op naar de praktijk, gevestigd in de Jan van Galenstraat. Ik reed met de scoot door de zich automatisch openende deuren en betrad de ruimte die op mij totaal overspannen overkwam. Er loeide luide muziek door de speakers. Een aantal ouderen beulden zich af in de hoop ooit weer fit te geraken. Ik werd verwelkomd door een nogal opgefokte man in trainingspak. Het was niet alleen zijn blijmoedigheid die me irriteerde, de popi-Jopie walm die om hem heen hing maakte me ronduit misselijk. Ik keerde me vol afschuw van hem af. Het was alsof ik in een slechte film was beland. Je zal hier maar moeten werken! De man waarmee ik telefonisch een afspraak had gem...

Mijn hond ontmoette een andere hond. Ze snuffelden, kwispelden en draaiden om elkaar heen. Omdat we aan de lijnen van de honden vastzaten, moesten de bejaarde man en ik blijven staan en begonnen we een praatje. Hij vertelde dat hij zijn hele leven al in het dorp woonde en veel had zien veranderen. ‘Het is niet meer het dorp van vroeger’, zei hij. Gelukkig maar, dacht ik, want anders heb je maar een saai leven gehad waarin niets veranderde. ‘Hoe oud bent u eigenlijk’, vroeg ik. Zijn ogen begonnen te glinsteren. Dat gebeurt vaak bij hele oude mensen wanneer je naar de leeftijd vraagt. Trots noemen ze dan hun leeftijd, alsof het een hele prestatie is geweest om dat te worden. En met een beetje geluk mogen ze dan ook het geheim van het zo oud worden prijsgeven. Elke dag een borreltje. Roken als een ketter. Elke week naar McDonalds. ‘Tweeënnegentig’, zei de man. ‘Dat zou je niet zeggen’, loog ik. Ik vroeg niet naar zijn geheim. Toen ik weer doorliep bedacht ik me dat 92 jaren heel wat d...

Het is zomer en voor de televisie betekent dat niet veel goeds. De Nederlandse omroepen komen in deze maanden niet verder dan het uitzenden van herhalingen. Buiten de zomermaanden zit je ook al constant naar herhalingen te kijken, maar in de zomer herhalen ze dat allemaal dus opnieuw en de volgende dag herhalen ze dan de herhalingen van gisteren. Een vriend van ons heeft een bijna-doodervaring gehad. Hij had nogal slecht geleefd en mocht even in de hel kijken. Hij vertelde ons dat de hel een zaaltje is met een klapstoel en een tv waarop de zomerprogrammering van het Nederlands omroepbestel is te zien en daar moet je dan tot in den eeuwigheid naar kijken. Gelukkig mocht hij nog even terug en hij is nu een kaalgeschoren boeddhistische monnik. Maar vandaag was het anders, want er waren twee ‘live’ uitzendingen, te weten de ‘Gay Pride’ in Amsterdam, oftewel het jaarlijkse festijn waarbij extravagante homo’s zich massaal exhibitioneren op bootjes door de Amsterdamse grachten, en het WK ...