L. Niet zomaar een dag

Mijn hond ontmoette een andere hond. Ze snuffelden, kwispelden en draaiden om elkaar heen.

Omdat we aan de lijnen van de honden vastzaten, moesten de bejaarde man en ik blijven staan en begonnen we een praatje. Hij vertelde dat hij zijn hele leven al in het dorp woonde en veel had zien veranderen. ‘Het is niet meer het dorp van vroeger’, zei hij. Gelukkig maar, dacht ik, want anders heb je maar een saai leven gehad waarin niets veranderde. ‘Hoe oud bent u eigenlijk’, vroeg ik. Zijn ogen begonnen te glinsteren. Dat gebeurt vaak bij hele oude mensen wanneer je naar de leeftijd vraagt. Trots noemen ze dan hun leeftijd, alsof het een hele prestatie is geweest om dat te worden. En met een beetje geluk mogen ze dan ook het geheim van het zo oud worden prijsgeven. Elke dag een borreltje. Roken als een ketter. Elke week naar McDonalds.
‘Tweeënnegentig’, zei de man. ‘Dat zou je niet zeggen’, loog ik. Ik vroeg niet naar zijn geheim.

Toen ik weer doorliep bedacht ik me dat 92 jaren heel wat dagen zijn. Tien jaar heeft 3.650 dagen en twee of drie schrikkeldagen. Tweeënnegentig jaren zijn dan zo’n 33.000 dagen. Hoeveel van die dagen zou de man zich nog kunnen herinneren? Waarschijnlijk maar een paar. Zijn trouwdag bijvoorbeeld. Of de sterfdag van zijn vrouw. Maar de meeste dagen zijn zelfs als herinnering vervlogen. Dan ben je 92 geworden en je herinnert je amper wat van je leven.
Hetzelfde geldt voor u en mij. We gaan het testen. Ik noem tien data op en u gaat bedenken wat u op die dag heeft gedaan of heeft gegeten. Daar gaan we:
12-01-2003, 04-03-2005, 15-04-2007, 24-06-2009, 18-07-2011, 30-09-2014, 07-10-2017, 14-11-2020 en 08-12-2022.
Er is een kans dat u toevallig op een van de dagen jarig was, maar dan nog: Wat waren de cadeaus en wat heeft u gegeten?
Laten we eerlijk zijn, de meeste alle van deze dagen zijn uit uw herinnering verdwenen. U weet er niets meer van, behalve dat het niet uw sterfdag is geweest. En als dat wel zo was, dan zou u het zich waarschijnlijk ook niet herinneren.
Uw leven bestaat uit fragmentarische herinneringen aan mooie of nare momenten, maar 99,5% van uw leven is weg en u weet er niets meer van. Uitgewist. Voor altijd verdwenen.

Het is vandaag 07-08-2023 en die datum zal ik mijn hele verdere leven onthouden. Het is namelijk de dag dat ik mijn laatste medische advies heb geschreven. Ik heb een carrière achter de rug als Medisch Adviseur in de letselschade en daar heb ik vandaag een punt achter gezet. Niet omdat ik met pensioen ga, maar omdat ik het zat ben. Ik begon in de jaren tachtig van de vorige eeuw als één van de eerste medisch adviseurs in het vak. Ik heb veel zien veranderen en ik kan u zeggen dat  het niet meer het vak van Medisch Adviseur van vroeger is.
Ik ga daar overmorgen misschien nog een stukje over schrijven. Vandaag neem ik het er van.
Ik kan het niet laten een stukje van het weerbericht van vandaag te citeren, want hoe toepasselijk:
Het lijkt wel of we in een nieuw tijdperk terechtkomen. De weerkaarten worden flink door mekaar geschud. De luchtgesteldheid verandert, depressies worden vervangen door hogedrukgebieden. Kortom, het wordt de komende dagen droger, warmer en zonniger.

Waarvan akte.

Dit stukje doorlezend zie ik dat ik geen tien, maar negen data aan u heb voorgelegd om na te gaan wat u op die dag heeft gedaan.
Nou, vooruit dan maar. Wat deed u op 7 augustus 2023, de datum waarop ik stopte als Medisch Adviseur letselschade?