L. De mol en de kip

De mol was in heel 2023 nog niet boven de grond geweest. In de vorige jaren moest hij, als gevolg van de klimaatverandering en bijbehorende droge zomers, regelmatig naar boven om drinken te halen en ook moest hij extra diep graven om wormen te vinden. Dit jaar was het echter, ook weer door de klimaatverandering, extreem nat en dreven de wormen bijna zijn mond in.
Maar nu besloot hij toch om even bovengronds te gaan. Hij groef zich naar boven en stak zijn hoofd uit de molshoop. Hij moest even wennen aan het licht en zag toen iets wits bewegen.
Het beeld werd helderder en hij zag dat het een kip was.
‘Excuus’, zei de mol, ’ik zag u niet direct, ik ben wat kippig’,
‘Grappig dat u dat zo zegt’, antwoordde de kip, ‘want ik ben juist weer mollig. Ik ben namelijk een plofkip’.
De mol had geen flauw benul wat een plofkip was. Hij aarzelde om te vragen wat dit dan was.
‘Ik was op weg naar het slachthuis, maar de deur van de vrachtwagen zat niet goed dicht en ik viel er met een plof uit’, zei de kip. ‘En daarom bent u een plofkip’, concludeerde de mol.
‘Nee, mallerd’, lachte de kip, ‘ik ben een plofkip omdat ik genetisch gemanipuleerd ben om zeer snel te groeien. In zes weken groeide ik 2,5 kilo. Dat komt ook omdat ik  amper kon bewegen omdat ik met 19 andere plofkippen op een vierkante meter moest leven. We kwamen ook nooit buiten.
En na die zes weken word je als plofkip dan geslacht’.
‘Wat een uitzichtloos bestaan’, zei de mol.‘Dat valt wel mee’, antwoordde de kip, ‘Er zijn er die het erger hebben. Denk maar aan Navalny, die heel 2023 door moet brengen in een russische martelgevangenis. Of de Oeigoeren die heel 2023 gemarteld en verkracht worden in Chinese heropvoedingskampen. Of de Oekraïners die heel 2023 al in schuilkelders vrezen voor hun leven. Of de Palestijnen in Gaza. Of…’
‘Excuus’, interrumpeerde de mol, ik weet niet waar u op doelt. Ik ben heel 2023 onder de grond geweest, dus ik heb dat allemaal niet meegekregen. Maar een plofkip zijn lijkt mij een droevig lot’.
‘Er zijn lichtpuntjes’, antwoordde de kip, ‘In dit historische jaar 2023 hebben alle supermarkten besloten om geen plofkippen meer te verkopen. En dat betekent dat 100 miljoen plofkippen opgewaardeerd gaan worden tot ‘één ster keurmerk’ kippen.
‘Gelukkig maar’, zei de mol, ‘die hebben het dan tenminste goed’. ‘Een ietsepietsje beter’, zei de kip, ‘ze zitten dan met twaalf op een vierkante meter en ze mogen drie weken langer leven.
De Nederlandse Vakbond Pluimveehouders heeft overigens al aan de bel getrokken, want omdat ze drie weken langer leven, eten ze meer en ook moet er nu verwarmd worden omdat er minder kippen op een vierkante meter zitten. Hierdoor gaat volgens de vakbond de CO2 uitstoot omhoog. Zeer schadelijk voor het milieu’.

‘Alles heeft een keerzijde’, filosofeerde de mol, ‘Fijn dat de vakbond zo bezorgd is voor het milieu. Maar als er ‘één ster keurmerk’ kippen zijn, zijn er dan ook nog andere kippen?’
‘Jawel, ‘twee ster keurmerk’ kippen, die mogen af en toe naar buiten en ’drie ster keurmerk’ kippen, die mogen buiten scharrelen en worden pas na 81 dagen geslacht.
‘Kan het milieu die hogere keurmerken nog wel hebben?’, vroeg de mol bezorgd, ‘want nog drogere zomers, of juist kletsnatte zomers, zou rampzalig zijn voor de mollenstand’.
‘Tja’, zei de kip, ‘Daar komt ook nog bij dat de kipconsumptie snel stijgt. In 1975 at de Nederlander 3,5 kilo kip per jaar en in 2023 is het al bijna 40 kilo, meer dan een vertienvoudiging!’
‘Excuus’, zei de mol, ‘dit is wel een hele sombere boodschap die u brengt. Ik had nooit naar boven moeten komen’. Hij trok zich terug in zijn molshoop en besloot om heel 2023 verder onder de grond te blijven. ‘Dag lieve mol’, riep de kip hem na, ‘Het ga je goed!’
Plofkippen zijn zeer empathisch.

 

Reacties

Populaire posts van deze blog

L. Selena

F. Op weg naar de berg Olympus