F. Dansen op de vulkaan

Op mijn bovenbeen trilt een spiertje, waardoor het net lijkt alsof ik steeds appjes ontvang, maar dit geheel terzijde.

Gelukkig leven we in een tijd waarin nog plaats is voor onschuldige gewoontes en rituelen. Niet alles gaat vreselijk mis of anders dan je het gewild zou hebben.

Op een bepaald moment in het jaar, liefst in het duister, samen met een aantal ingewijden, heerlijk griezelen, als skelet of als duivel verkleed, langs de huizen gaan en snoep aftroggelen van beminnelijke buurtbewoners. Ik heb er ook dit jaar weer niets van gemerkt en dat is maar goed ook, want ik heb geen snoep in huis. Eigenlijk nooit.

Het uit Amerika overgewaaide Halloweengedoe (31 Oktober) is in Nederland nog niet echt ingedaald. Dit in tegenstelling tot alle feestelijkheden rond zoiets onschuldigs als St-Maarten (11 November).
Dan sta ik steevast met kloppend hart, gewapend met een bak speciaal daarvoor aangeschafte zoete Haribo lekkernijen achter de voordeur te wachten op aanbellend kleuter- en dreumesgezang.  

Nu kan het gebeuren dat mensen zoiets onschuldigs als Halloween verwarren met het werk van de duivel. Goede gelovigen, die het fantasievolle volksfeest verafschuwen en iedereen die het maar wil horen waarschuwen voor de verschrikkelijk consequenties van een dergelijke Duivelse dwaling. Het volgende stukje heb ik 1 op 1 overgenomen om te ervaren hoe het is om ergens een afslag gemist te hebben.

‘Halloween is het feest van de duivel. Het gaat op een speelse manier over de dood en verdoemenis. De dood wordt gevierd en wanneer je dit feest viert open je (onbewust) de deur voor de duivel en zijn demonenrijk. Wanneer je deze deuren opent geef je de sleutel van je eigen lichaam en geest over aan het rijk van de duisternis. Dit hoeft niet direct gevolgen te hebben, maar vroeg of laat ga je hier enorm (ernstig) last van krijgen en anders wel je (klein)kinderen. De satan is vanaf nu heer en meester over jou geworden en je bent nu zijn eigendom. Hij mag hierdoor doen en laten wat hij wil met jou. Dit zullen uiteindelijk geen zachtzinnige dingen zijn die je dan staan te gebeuren.
Halloween vieren is een verbond sluiten met de duivel! En denk je dat Halloween geen kwaad kan?
Ik waarschuw je dat er dan een tijd komt voor jou en 5 generaties na jou die zonder enige rust zal zijn.
Je zal vervloekt worden, nergens meer rust en vrede ervaren en je zal steeds meer verstrikt raken in het web van de duisternis.’

Tot zover de letterlijke weergave, ergens opgevist op het wereldwijdeweb. (Naam van de site is bij de redactie bekend, maar het wordt niet geschikt geacht voor verdere verspreiding.)

Niet alles gaat zoals je het verwacht en niet zelden gaat er ook van alles mis. Ik had me op een onoplettend moment aangemeld voor een collegereeks kunstgeschiedenis, waar experts vertellen over kunstenaars die ooit het verschil maakten.

Gisteren de eerste aflevering. Ik moest me via een link in de mail aanmelden voor een Zoom meeting.
In beeld, een serieuze vrouw, bovengemiddeld intelligent, dat zag je meteen. Ze liet er geen gras over groeien en sprak snel, hijgend als een opgejaagd hert. Golven interessante weetjes klotsten verwoed tegen mijn hamer, aambeeld en stijgbeugel, terwijl die zich toch van geen kwaad bewust waren en zich veilig waanden.

Dit keer een verhandeling over Piero della Francesca, kunstenaar en wiskundige uit de 15^e eeuw.
Ik was vooral geïnteresseerd in wat hij als schilder had voortgebracht, wetten aangaande de werking van het perspectief hebben me nooit geboeid.

Ondanks de talrijke mails die aan het uur-U waren voorafgegaan, had ik me toch in de tijd vergist en meldde me een half uur te laat aan voor het online kunstfestijn. Ze bleef maar rebbelen over dat vermaledijde perspectief, verdwijnpunten, vooraanzichten en hoe je ervan opzij naar diende te kijken, etc. etc.
In het verleden waren perspectivische inzichten wellicht wereldnieuws maar tegenwoordig word je er niet warm of koud van.

Moet je je voorstellen, je verwacht en hoopt op mooie kunstwerken, maar wordt 1½ uur geteisterd door een bevlogen wiskundige, die er niet voor terugdeinst jouw abstracte absorptievermogen gruwelijk te overschatten. Ik schoot er tenslotte maar van in de lach. Het komische was waarschijnlijk niet de bedoeling, maar wat kun je doen, zoiets hebt het niet in de hand.

Er gaat tegenwoordig van alles mis, te veel om op te noemen. Oorlogen, armoede, hongersnood, onheil door de losgebroken krachten van een opgewarmde, nukkige natuur. Hoe moet je je hier geestelijk toe verhouden? Als we ons nou eens laten inspireren door de Romeinse keizer Nero, die danste terwijl Rome afbrandde? Misschien is dat wel het antwoord en moeten we bij onze buren gaan aanbellen en gezamenlijk met Huub van der Lubbe van de Dijk in gezang losbarsten: ‘Dansen, dansen, dansen, dansen op de vulkaan!’. Snoepgoed gegarandeerd!