Vandaag was er een filmpje te zien over Mohammed. Het filmpje heeft me diep
geraakt en ik heb er enkele screenshots van gemaakt.
Mohammed is één van de kinderen die in Gaza woont. Hij is daar geboren en kan
daar niet weg.
Hij woonde daar met zijn ouders en kwam in een vreselijke hel terecht. Daar
waar hij woonde bombardeerde Israël de boel plat. In het puin gingen Mohammed
en zijn moeder zoeken naar hun vader en man.
Het eerste screenshot laat Mohammed zien aan
het begin van de zoektocht. Hij is vreselijk bang en vreest voor het lot van
zijn vader. Maar hij moet zoeken, dat is het enige dat hij voor zijn vader kan
doen. Moedige Mohammed.
De zoektocht heeft resultaat, maar geen goed resultaat. Het lichaam van de
vader van Mohammed wordt gevonden. Het leven van Mohammed stort in, zoals
eerder de gebouwen rondom hem.
Het tweede screenshot laat Mohammed zien in
zijn diepe verdriet.
Kon ik je maar troosten, Mohammed, maar ik kan het niet.
Wie is hier verantwoordelijk voor?
Is het Hamas die op 7 oktober moordend Israël in trok?
Is het Israël die vervolgens tienduizenden mensen afslachtte, waaronder de
vader van Mohammed?
Is het de piloot die de bom liet vallen?
Is het de hele wereld die gewoon toekijkt?
Wat maakt het uit voor Mohammed.
Zijn leven is voor altijd veranderd.
Het derde screenshot laat opnieuw het verdriet van Mohammed zien.
Ik probeer te denken hoe het verder gaat.
Als Mohammed zijn verdriet omzet in diepe haat, en dat begrijp ik goed,
dan is hij over 15 jaar misschien een ‘terrorist’ die een onschuldige
Israëlische vader doodt.
Niemand herinnert zich dan dit moment waarop die ‘terrorist’ gevormd werd.
De zoon van de Israëlische vader wordt dan
mogelijk weer een verbitterde piloot in het Israëlische leger.
De cirkel van het leven.
Maar misschien zet Mohammed zijn verdriet om in liefde en vergiffenis.
Zou je dat kunnen, Mohammed? Wat ben je dan ongelooflijk veel waard.
Je vader zou ongetwijfeld trots op je zijn.
Kon ik je maar troosten, Mohammed, maar ik
kan het niet.
Soms zijn er geen woorden.
Geen woorden.
Helemaal niets.
Reacties
Een reactie posten