F. Belang van het onbelangrijke

Vanochtend bestudeerde ik nieuwsfoto’s in de Volkskrant en was benieuwd om onopvallende zaken op het spoor te komen die ondanks hun onopvallendheid toch van belang zijn. Ik was in een serieuze bui en vond dat het onderzoek niet naamloos mocht blijven, dus ik bedacht er de volgende titel bij: ‘Belang van het onbelangrijke’. Misschien wat hoogdravend, maar het kan nooit kwaad om hoog in te zetten.

 

Wat bleek? Op de achtergrond van nieuwsfoto’s staan geen nuttige aanknopingspunten die je van het  land van het verstandige belang naar het koninkrijk van het onbelangrijke leiden. Op nieuwsfoto’s staan geen onbeduidende zaken die je in deze chaotische tijd op weg kunnen helpen. Misschien vanwege het nogal dwingende principe om de focus te leggen op het nieuwsfeit zelf. De achterliggende gedachte zal zijn dat randverschijnselen afleiden van waar het werkelijk om gaat. Daar valt wat voor te zeggen. 

Tot ik pagina 14 van de boekenbijlage van de Volkskrant opensloeg en een inkijkje kreeg in het schrijversdomein van Marcel Möhring.  

Beeld Marleen Annema

Even wist ik hoofd- en bijzaken niet te onderscheiden. Bij het zien van deze immense mancave kreeg ik zin om erin te verdwijnen en als een ‘fly on the wall’ alles rustig op me te laten inwerken. Ik zou languit op een van de twee banken willen neerploffen (het liefst op de groene) en dromerig omhoog kijken op zoek naar wat voor geheimen zich tussen de houten spanten verborgen houden. Ik zou in slaap vallen en pas weer wakker worden wanneer de vogeltjes het op een fluiten hadden gezet.

Naast de schok van de grote open ruimte valt me nog iets op. De boekenbijlage heeft een eigen nummering! Hoe zit dat? Waarom wordt er niet gewoon doorgeteld? Een bijlage heeft blijkbaar recht op een geheel eigen nummering. Ik snap dat niet.

Ik voel dat het onderzoek zijn vruchten begint af te werpen. Ik ben scherper geworden, opmerkzamer. Of pietluttiger, het is maar net hoe je het bekijkt. Details lijken opeens geen details meer, maar zijn getransformeerd in heuse brokken nuttige informatie.

 

De foto raakt me door alles om Marcel heen. Ik vind dat knap van de fotograaf. Dat mag ook wel eens gezegd worden. Je wordt als het ware uitgenodigd om door de ‘lege’ ruimte heen te gaan en de fantasie ruim baan te geven. Misschien om via een U-bocht toch weer bij Marcel uit te komen, maar daar gaat het nu niet om.

Het is me duidelijk. De nieuwsfoto verraadt het onbelangrijke belang. De eenduidigheid van het gekozen onderwerp krijgt voorrang boven de pluriformiteit, de fantasie en de veelkleurigheid van het ware leven. We zullen het ermee moeten doen. Het is niet anders.

Toch blij dat er fotografen zijn die daar anders over denken.