L. Telefoon

De meest succesvolle uitvinding aller tijden leek de telefoon. De uitvinding van het wiel valt daarbij volkomen in het niet. Het kompas is ook uitgevonden, maar wie heeft dat in godsnaam nodig? De telefoon bracht ons in contact met elkaar. We konden op grote afstand met elkaar praten!

Ik herinner me dat wij vroeger een telefoon kregen. Met een draaischijf en een hoorn. Apparaten die inmiddels niet meer bestaan, behalve dan nog door wat flarden herinneringen die zich in ons taalgebruik hebben genesteld.
‘Sorry, ik heb verkeerd gedraaid’.
‘Hij heeft de hoorn er op gegooid’.
‘U bent verkeerd verbonden’.
We zeggen het zonder de oorsprong te beseffen.
De ‘vaste’ telefoon bestaat nog bij bejaarde mensen, maar is bij anderen vervangen door het mobieltje. Ik herinner me ons oude telefoonnummer nog: 030-944362. Later kwam daar een ‘twee’ bij. Ik zal dat nummer nooit vergeten.
Ik besluit het nog eens te draaien. Dat geeft toch een spannend gevoel, ik weet immers niet aan wie het nummer nu is toegewezen. Misschien kom ik in gesprek met een bijzonder iemand en kantelt mijn leven compleet.
Maar de werkelijkheid is saaier dan de fantasie: ‘Het nummer dat u gebeld heeft, is niet in gebruik. Controleer het nummer en probeer het opnieuw’.
Het woord ‘gebeld’ stamt uit de tijd dat er nog een belsignaal klonk als iemand via de telefoon contact zocht in plaats van al die muziekjes die nu uit onze telefoons komen.

Het succes van de telefoon steeg tot grote hoogte toen de mobiele telefoon werd uitgevonden. Iedereen had 24/7 de telefoon op zak. We konden iedereen altijd overal bereiken! In het begin was dat onwennig en belden we elkaar met onzinnige mededelingen: ‘Ik ben hier, waar ben jij?’, maar later werd de mobiele telefoon de bepalende factor in ons leven.
De eerste mobiele telefoons waren niet meer dan een telefoon zonder snoer. Tien getallentoetsen op de voorkant met een groen hoorntje voor opnemen en een rood hoorntje voor ophangen, dat was het. Meer kon je niet met de mobiele telefoon.
Maar ook dat veranderde revolutionair in korte tijd tot de telefoons die we nu allemaal hebben. Het zijn geen telefoons, maar piepkleine tabletjes. Computertjes waarmee je alles kan. Internetten, whatsappen, gamen, foto’s maken, betalen, inchecken en o ja, ook nog bellen.
Iedereen zit uren per dag op zijn telefoon. Daarmee bedoel ik niet dat de telefoon gebruikelijk in de achterzak zit, maar dat we uren met het apparaat bezig zijn. Kijk in de trein of in de wachtkamer maar eens om je heen.

Maar nu gaat de telefoon uiteindelijk toch ten onder aan zijn succes. Bedrijven bijvoorbeeld willen helemaal niet meer gebeld worden. Het beantwoorden van al die telefoontjes kost veel te veel tijd.
Als je nu een bedrijf wilt bellen, dan moet je eerst maar eens het telefoonnummer zien te vinden. Vroeger was er een ‘gouden gids’ met alle nummers van alle bedrijven, maar deze gids bestaat niet meer. Gelukkig heb je internet op je telefoon, dus je zoekt op de website van het bedrijf naar het nummer. Dat is echter nergens te vinden. Na twintig minuten zoeken tik je op google de naam van het bedrijf in met als tweede zoekterm ‘telefoonnummer’ en met wat geluk komt dan toch het telefoonnummer naar boven.
Als je het nummer draait (sorry, toetst), dan komt de volgende ontmoedigingstactiek. Je krijgt een bandje die je eerst allerlei niet ter zake doende mededelingen gaat doen. U krijgt te horen dat het gesprek wordt opgenomen voor trainings- en kwaliteitsdoeleinden. Dat is uiteraard onzin, ze nemen het gesprek gewoon op voor het geval dat er later stront aan de knikker komt en ze bewijs nodig hebben. Vervolgens krijgt u te horen dat u de meeste informatie ook terug kunt vinden op de website. Ja, behalve het telefoonnummer.
U zit nu al zo’n 1½ minuut van uw tijd te verspillen voor u door mag naar de volgende hindernis, het keuzemenu. Twee minuten lang mag u kiezen welk cijfer onder de tien het meest bij u past. Als u dan nog niet heeft opgehangen (sorry: de telefoon nog niet geïrriteerd in een hoek hebt gesmeten), dan wordt u uiteindelijk toch doorverbonden. Althans, dat denkt u. U krijgt nu namelijk 12 minuten een muziekje te horen. Het is geen aangenaam muziekje, maar een geluidenreeks waarmee ze in Russische strafkampen de gevangenen gek proberen te maken.
U kijkt in het vervolg wel uit als u het bedrijf wilt bereiken. U stuurt wel een mailtje. En dat willen ze ook, de telefoon is uit de gratie.

Maar ook in ons dagelijks leven verliest de telefoon terrein. Ik zag gisteren hoe Inge een appje stuurde naar haar dochter. Die stuurde weer een appje terug en zo ontwikkelde zich een whatsapp gesprek van een kwartier. Hoeveel gemakkelijker is het dan om even te bellen en ik zei tegen Inge: ‘Er zit ook een belfunctie op je whatsappapparaat’.
Ze keek me aan en zei: ‘Nee, we gaan niet uitgebreid bellen. Dit is even kort.’

Oeps. De verbinding wordt nu verbroken.