F. Dieren

Ik kwam erachter dat er in mijn leven drie categorieën dieren zijn:

    1) Dieren waar ik naar kijk

    2) Dieren die ik eet

    3) Dieren die mij eten

 

In Nederland is de volgende regel van toepassing: ‘Gedraag je gewoon en dan komt het in principe goed.’ De regel is naar ik aanneem bedoeld voor mens en dier. Je moet ergens van uit kunnen gaan. Anders wordt het een zooitje. Maar of ‘je gewoon gedragen’ ook het gewenste wolvengedrag oplevert is twijfelachtig. Misschien is het ‘op mensen jagen’ voor de wolf een heel gewone bezigheid.

 

Ik snuif de Nederlandse lucht op en begeef me over het algemeen in een omgeving waar de mens het voor het zeggen heeft, de bebouwde kom en omstreken. De kans om daar een wolf tegen het lijf te lopen lijkt me verwaarloosbaar.

 

Maar is dat ook echt zo?

 

Met mijn scootmobiel maak ik lange tochten door uitgestrekte landerijen en bosrijke gebieden in de provincie Utrecht. Ik heb een aantal favoriete routes, in de buurt van Bilthoven, Rhijnauwen, maar ook ver van huis door de bossen rond Laage Vuursche. Met name die laatste route is problematisch.    

Het is me al een aantal keer overkomen dat er een hond achter me aan zat. Een keer had zo’n harige lul op pootjes het op mijn sappige kuiten voorzien. Ik hoorde van dichtbij het geluid van een dichtklappende bek vol tanden, waardoor ikzelf ook even met mijn mond vol tanden stond. Slechts een angstig gepiep ontsnapte aan mijn luchtpijp. Op afstand riep het baasje: ‘Hierrrrr!’, maar de hond had een waas voor ogen en bleek niet voor rede vatbaar. Ik kon alleen maar gas geven. Maximaal 15 km/u. En dat op een modderig paadje.  Het is uiteindelijk goed gekomen. Ik ben niet door de hond gebeten. Alleen de adrenalinewijzer stond die dag diep in het rood. Een zenuwachtig lachje kon er nog net van af. Ik kreeg ook een waas voor ogen. Ik stelde mezelf voor met een wapen in de hand. Wat zullen we nou beleven! De mens is hier toch de baas!

 

En dan nu de wolf. Dat is heel andere koek. Verjaging mag slechts kortdurend en alleen met geluiden of visuele middelen. Het is niet toegestaan om de wolf te verwonden. 

In principe behoren wij mensen niet tot de natuurlijke prooidieren van de wolf. Toch zijn er bewijzen dat er in de laatste eeuwen mensen zijn gedood door zowel gezonde én hondsdolle wolven. De wolf mag niet worden afgeschoten. Het is een beschermde diersoort. Het dier was ooit met uitsterven bedreigd. Intussen stijgen de aantallen, dus lijkt mij de vraag gerechtvaardigd: ’Bij welke aantallen kunnen de jagers de kogels uit het vet halen?’ In de provincie Utrecht (2024) zijn er 2 wolven waargenomen. Dat vind ik persoonlijk een leuk aantal. Niet iets om je zorgen over te maken.

 

Zowel mensen als schapen kunnen baat hebben bij de inzet van de Karpatische herdershond, een hondenras uit Roemenië. De honden zijn speciaal voor het verjagen van wolven naar Nederland gebracht.

Misschien moet ik overwegen een categorie aan het lijstje toe te voegen:

4) Dieren als huisdier.

Aaien, eten geven en verzorgen, hoe moeilijk kan het zijn?