L. Frits is dood

Ik sta voor mijn kledingkast met een nieuwe trui in mijn handen. Ik wil hem bij de rest van mijn kleding leggen, maar het kritische kantelpunt is bereikt. De kast is overvol en ik besef dat er iets onherstelbaars gebeurt als ik de trui in de kast leg. Misschien zakt de kast door de vloer of explodeert hij zelfs wel, wie zal het zeggen.

Ik kan niets wegdoen en kleding dus ook niet. In mijn kledingkast hangt of ligt derhalve decennia van mijn leven. De tijdslijn is na te gaan aan de hand van de maten: M, L, XL, XXL, 3XL, 4XL. 

Ik heb zelfs mijn PSU nog. De Persoonlijke StandaardUitrusting van de militaire dienst. We noemden het toen ‘kloffie’, zou iemand dat woord nog kennen? Mijn kloffie ligt weliswaar niet meer in de kledingkast, maar in een hoek op zolder. Inge heeft al enkele pogingen gedaan om het weg te gooien. Ik heb dat in eerste instantie tegengehouden onder het mom dat ik als reservist nog kon worden opgeroepen, hetgeen hoongelach deed genereren. Later zei ik dat ik mijn oude legerkleding nog eens aan mijn kleinkinderen wil laten zien omdat die geen dienstplicht meer zouden kennen. Maar ja, nu Rusland geregeerd wordt door een psychopaat en de VS door een seniele arrogante populist is het geen zekerheid meer dat ons nageslacht ontkomt aan het leger.

Als ik geconfronteerd word met de nadelen van mijn bewaarzucht, dan ruikt Inge haar kans.

Inge ruimt graag op en gooit het liefst alles weg. Ik moet oppassen dat ik zelf niet naast de kliko’s langs de weg word gezet.

‘Gooi toch eens wat weg, je draagt die kleren toch nooit meer’, is haar gebruikelijke openingszin.

‘Dat kan nog wel eens meevallen, want ik ben van plan te gaan lijnen’, is dan mijn gebruikelijke tegenzet. De rest van het verhaal zal ik u besparen, en na veel discussie verwijder ik dan het meest minimale uit de kledingkast dat Inge toestaat.

Zou ze gelijk hebben en zou ik nooit meer terug kunnen gaan van 4X naar bijvoorbeeld XXL?

Is XXL echt voltooid verleden tijd?

Vanochtend las ik de krant. Het nieuws van de dag is dat Frits Bolkestein is overleden. Hij was voor mij een toonbeeld van de goedgeklede man. Nou was dat niet helemaal van hem. Toen Frits partijleider werd van de VVD, vond hij dat hij er smaakvol moest uitzien. Hoe zie je er smaakvol uit? Frits had geen idee, want hij heeft zelf geen smaak. Dus wat deed hij: hij belde de Society Shop en zei: ‘Kleedt mij!’ En zo zat Frits al die jaren strak in het pak. Een heer.

Bij het artikel staat een foto van Frits die in 2020 werd gemaakt toen zijn neef Martijn in de tweede kamer kwam voor de VVD. Ik kijk nog eens goed en ik zie een broze man in een veel te groot pak van de society shop. En dan valt het kwartje. Het is wel degelijk mogelijk om weer terug te keren naar een kleinere maat. Frits is daar het dode bewijs van. Maar waarom heeft Frits toen dan geen driedelig pak van dertig jaar terug aangetrokken zodat hij de inauguratie als een heer en strak in het pak kon meemaken? 

Het antwoord is simpel. Al die pakken waren door zijn vrouw (actrice Femke Boersma) weggegooid omdat ze Frits toch nooit meer zouden passen. Een fout die meer vrouwen maken.

Ik kijk op van mijn krant en zeg tegen Inge: ‘Er verdwijnt vanaf nu geen kledingstuk meer uit die kast’.