F. Onverschilligheid is des duivels oorkussen

De uitdrukking "Onverschilligheid is des duivels oorkussen" betekent dat onverschilligheid gevaarlijk is, omdat het leidt tot luiheid, nalatigheid en moreel verval. Het idee hierachter is dat de duivel (of het kwaad in bredere zin) gedijt wanneer mensen zich niet bekommeren om wat er om hen heen gebeurt.

Ik haal mijn schouders op bij het zien van de beelden van al die lieve mensen die met hun betrokken harten te hoop lopen tegen het racistische en fascistische gif dat in dit tijdsgewricht in dikke golven tegen de plinten klotst. Al die haat en angst, met een wel hele dikke ikke-ikke-ikke middelvinger opgestoken naar zaken zoals verbroedering, zachtheid en tederheid. Niet omdat ik me niet kan vinden in het argument om me te keren tegen fascisme en racisme, maar omdat ik die hele demonstratie blijkbaar gemist had. Ik bedien me maar beperkt van sociale mediale hulpbronnen. Ik ben niet aangesloten bij de insta of facebook community, dus kan niet rekenen op hulp van bovenaf. Bovendien had niemand uit mijn omgeving me van tevoren gewaarschuwd. Ik had de aankondiging simpelweg gemist. Ik keek blijkbaar de andere kant op. Misschien was ik op dat moment wel in een verheven toestand, te druk met het luisteren naar Pink Floyd’s nummer ‘Comfortably Numb’, waarin gezongen wordt over verdoofd en losgekoppeld voelen van de realiteit. Prachtig nummer. Ik heb een traantje moeten wegpinken.

Ik lees op de protestborden mooie slogans: ‘Niemand is minder’, ‘Geef angst en haat geen stem’, ‘Make Fascism Wrong Again’. De echte racisten en fascisten zal het overigens een zorg zijn.

‘Te goeder trouw’ heet het wanneer ‘niet weten of niet kunnen weten’ je parten spelen. Je bent je van geen kwaad bewust. Geen enkele rechter zal in zo’n geval tot een veroordeling kunnen overgaan, de hemelse rechter natuurlijk uitgezonderd. Maar die is van de buitencategorie. Die heeft zo zijn eigen manier om met de dingen om te gaan. Die is omnipotent, wat betekent dat die alles ziet en weet. Die kan nooit te goeder trouw zijn. Dat is slechts de mens gegeven.

Ik moest opeens denken aan wat een vriend me eens vol trots vertelde over wat hij na gedane zaken aantrof in de toiletpot: ‘Ik wist niet dat ik het in me had’.

Hierop voortbordurend kwam ik op de volgende, in mijn ogen Loesje waardige, slogan: ‘Fascisme en racisme, ik wist niet dat ik het in me had’. Je weet wel, dat geneuzel over die balk in je eigen oog.

Waar heb ik dat bord van de vorige keer ook alweer gelaten? Op de achterkant is nog plek genoeg. Het jaar daarop kan ik geen andere kant op. Dan zal er overschilderd moeten worden. Met een witte kwast eerst op de voorkant, om het jaar daarop verder te gaan op de achterkant. De jaren daarna zien we wel weer verder.